plastic afvalMijn slaapkamerraam klappert door de wind als ik mezelf omkleed voor het hardlopen. Kou of regen doet me niet zoveel, maar wind…..daar word ik niet echt blij van. In de poort cirkelen de blaadjes om mijn benen als in een centrifuge. Het is maar goed dat ik heb afgesproken met mijn loopmaatjes anders had ik het hardlopen waarschijnlijk uitgesteld. Op het afgesproken tijdstip staan ze klaar om te gaan. Met moeite blijft mijn pet op mijn hoofd zitten als we de hoek om rennen bij de Reeuwijkse plassen. De lucht is prachtig en de wolken lijken over elkaar heen te rollen. Helaas is niet alles mooi wat we zien. Door de wind waait al het afval dat mensen op straat gooien over de weg en het blijft hangen in het riet of in het hoge gras. Blikjes, bekertjes, flesjes of andere verpakkingen. Sinds mijn ontmoeting met Peter Smith denk ik op zo’n moment aan de plastic soep.

Olympische Spelen

Als fotograaf ergerde Peter zich rot aan de troep op straat. Het ontsierde niet alleen zijn foto’s, maar ook de natuur. In plaats van zich eraan te ergeren, begon hij het op te ruimen. Als gevolg van de crisis, kreeg hij steeds minder fotografie-opdrachten. Zijn tijd gebruikte hij zich te verdiepen in de gevolgen van het afval. Plastic dat op het land ligt, komt via rivieren in zee terecht. Hierdoor drijft er meer dan 50 miljard kilo plastic in de oceanen. Het bedreigt allereerst vogels en zeedieren en uiteindelijk ook onszelf. Hij richtte de stichting Klean op en geeft lezingen op scholen over de plastic soep.  Een paar jaar geleden maakte hij samen met een kunstenaar van alle petflesjes een enorme wereldbol. Met deze indrukwekkende bol die wekenlang dreef op het IJ in Amsterdam, vroeg hij aandacht voor het probleem van het plastic afval. “Als iedereen elke dag een stuk plastic opraapt, dan kunnen we het probleem aanpakken.” Nu werken ze aan een twaalf meter grote plastic Madonna die op het strand van Rio komt te liggen tijdens de Olympische Spelen in 2016. Mijn interview met Peter Smith komt weer helemaal bovendrijven als ik ploeter door de polders . Gelukkig gaat de wind weer liggen en komt de voorjaarszon vanachter de wolken tevoorschijn. Tijdens het uitlopen raap ik een flesje op en gooi het in de kliko langs de weg. Het voorjaar is begonnen, tijd voor de voorjaarsschoonmaak. Ook buiten!